убу́ханы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
убу́ханы |
убу́ханая |
убу́ханае |
убу́ханыя |
| Р. |
убу́ханага |
убу́ханай убу́ханае |
убу́ханага |
убу́ханых |
| Д. |
убу́ханаму |
убу́ханай |
убу́ханаму |
убу́ханым |
| В. |
убу́ханы (неадуш.) убу́ханага (адуш.) |
убу́ханую |
убу́ханае |
убу́ханыя (неадуш.) убу́ханых (адуш.) |
| Т. |
убу́ханым |
убу́ханай убу́ханаю |
убу́ханым |
убу́ханымі |
| М. |
убу́ханым |
убу́ханай |
убу́ханым |
убу́ханых |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
убу́ханы
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
убу́ханы |
убу́ханая |
убу́ханае |
убу́ханыя |
| Р. |
убу́ханага |
убу́ханай убу́ханае |
убу́ханага |
убу́ханых |
| Д. |
убу́ханаму |
убу́ханай |
убу́ханаму |
убу́ханым |
| В. |
убу́ханы (неадуш.) убу́ханага (адуш.) |
убу́ханую |
убу́ханае |
убу́ханыя (неадуш.) убу́ханых (адуш.) |
| Т. |
убу́ханым |
убу́ханай убу́ханаю |
убу́ханым |
убу́ханымі |
| М. |
убу́ханым |
убу́ханай |
убу́ханым |
убу́ханых |
Кароткая форма: убу́хана.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
убу́ханы, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад убухаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ухло́панный прост.
1. укако́шаны; забі́ты;
2. уса́джаны, уга́чаны, убу́ханы; см. ухло́пать;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)