тэ́хнікум, -а, мн. -ы, -аў, м.

Сярэдняя тэхнічная навучальная ўстанова або наогул сярэдняя спецыяльная навучальная ўстанова.

Сельскагаспадарчы т.

Гандлёвы т.

|| прым. тэ́хнікумаўскі, -ая, -ае (разм.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тэ́хнікум

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тэ́хнікум тэ́хнікумы
Р. тэ́хнікума тэ́хнікумаў
Д. тэ́хнікуму тэ́хнікумам
В. тэ́хнікум тэ́хнікумы
Т. тэ́хнікумам тэ́хнікумамі
М. тэ́хнікуме тэ́хнікумах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тэ́хнікум м. те́хникум

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тэ́хнікум, ‑а, м.

Сярэдняя прафесіянальная навучальная ўстанова, якая рыхтуе спецыялістаў у галіне тэхнікі. Індустрыяльны тэхнікум. Аўтамеханічны тэхнікум. □ [Бумажкоў] вучыўся заўсёды. Пасля пачатковай школы займаўся самаадукаваннем, а пасля прыехаў вучыцца ў Мінскі хіміка-тэхналагічны тэхнікум, які скончыў у 1933 годзе. Чорны. // Усякая сярэдняя спецыяльная навучальная ўстанова. Бібліятэчны тэхнікум. Фізкультурны тэхнікум. □ Толькі ў Ашмянскім тэхнікуме .. за пяць гадоў падрыхтавана больш за 400 кіраўнікоў самадзейных драмгурткоў, харавых і танцавальных калектываў. «Полымя».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тэ́хнікум м. Fáchschule f -, -n; Ingenieurschule [ınʒe´njø:r-] f (тэхнічны)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Тэхнікум 10/185, 407

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

тэхнікум

т. 16, с. 150

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

тэ́хнікум

(н.-лац. technicum, ад гр. technikos = майстэрскі)

сярэдняя прафесіянальная навучальная ўстанова, якая рыхтуе спецыялістаў сярэдняй кваліфікацыі для розных галін народнай гаспадаркі і культуры.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

саўга́с-тэ́хнікум

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. саўга́с-тэ́хнікум саўга́сы-тэ́хнікумы
Р. саўга́са-тэ́хнікума саўга́саў-тэ́хнікумаў
Д. саўга́су-тэ́хнікуму саўга́сам-тэ́хнікумам
В. саўга́с-тэ́хнікум саўга́сы-тэ́хнікумы
Т. саўга́сам-тэ́хнікумам саўга́самі-тэ́хнікумамі
М. саўга́се-тэ́хнікуме саўга́сах-тэ́хнікумах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

саўга́с-тэ́хнікум (род. саўга́са-тэ́хнікума) м. совхо́з-те́хникум

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)