тэрмазі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. тэрмазі́т
Р. тэрмазі́ту
Д. тэрмазі́ту
В. тэрмазі́т
Т. тэрмазі́там
М. тэрмазі́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тэрмазі́т, -ту м., стр. термози́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тэрмазі́т, ‑у, М ‑зіце, м.

Штучны порысты запаўняльнік лёгкіх бетонаў, які атрымліваецца з расплаўленых металургічных шлакаў пры іх хуткім ахаладжэнні і здрабненні; шлакавая пемза.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тэрмазі́т

(ад гр. thermos = цёплы)

штучны порысты запаўняльнік лёгкіх бетонаў, які атрымліваецца з расплаўленых металургічных шлакаў; шлакавая пемза.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

термози́т стр. тэрмазі́т, -ту м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тэрмазітабето́н

(ад тэрмазіт + бетон)

разнавіднасць лёгкага бетону, у якім запаўняльнікам з’яўляецца тэрмазіт, выкарыстоўваецца для вырабу панэляў, блокаў і перакрыццяў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)