тутаво́дчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тутаво́дчы тутаво́дчая тутаво́дчае тутаво́дчыя
Р. тутаво́дчага тутаво́дчай
тутаво́дчае
тутаво́дчага тутаво́дчых
Д. тутаво́дчаму тутаво́дчай тутаво́дчаму тутаво́дчым
В. тутаво́дчы (неадуш.)
тутаво́дчага (адуш.)
тутаво́дчую тутаво́дчае тутаво́дчыя (неадуш.)
тутаво́дчых (адуш.)
Т. тутаво́дчым тутаво́дчай
тутаво́дчаю
тутаво́дчым тутаво́дчымі
М. тутаво́дчым тутаво́дчай тутаво́дчым тутаво́дчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тутаво́дчы тутово́дческий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тутаво́дчы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да тутавода, тутаводства. Тутаводчая гаспадарка,

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тутаво́дства, -а, н.

Развядзенне тутавага дрэва як галіна шаўкаводства.

|| прым. тутаво́дчы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тутово́дческий тутаво́дчы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)