трэ́нзельны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. трэ́нзельны трэ́нзельная трэ́нзельнае трэ́нзельныя
Р. трэ́нзельнага трэ́нзельнай
трэ́нзельнае
трэ́нзельнага трэ́нзельных
Д. трэ́нзельнаму трэ́нзельнай трэ́нзельнаму трэ́нзельным
В. трэ́нзельны (неадуш.)
трэ́нзельнага (адуш.)
трэ́нзельную трэ́нзельнае трэ́нзельныя (неадуш.)
трэ́нзельных (адуш.)
Т. трэ́нзельным трэ́нзельнай
трэ́нзельнаю
трэ́нзельным трэ́нзельнымі
М. трэ́нзельным трэ́нзельнай трэ́нзельным трэ́нзельных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

трэ́нзельны спец. тре́нзельный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

трэ́нзельны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да трэнзеля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трэ́нзель, -я, мн. -і, -яў, м.

Металічныя цуглі, пры дапамозе якіх кіруюць канём, а таксама ланцужок для ўтрымання муштука ў роце каня.

|| прым. трэ́нзельны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тре́нзельный трэ́нзельны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)