Трушчы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Трушчы́
Р. Трушчо́ў
Д. Трушча́м
В. Трушчы́
Т. Трушча́мі
М. Трушча́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

трушчэ́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. трушчу́ трушчы́м
2-я ас. трушчы́ш трушчыце́
3-я ас. трушчы́ць трушча́ць
Прошлы час
м. трушчэ́ў трушчэ́лі
ж. трушчэ́ла
н. трушчэ́ла
Загадны лад
2-я ас. трушчы́ трушчы́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час трушчучы́

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тру́шчыць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. тру́шчу тру́шчым
2-я ас. тру́шчыш тру́шчыце
3-я ас. тру́шчыць тру́шчаць
Прошлы час
м. тру́шчыў тру́шчылі
ж. тру́шчыла
н. тру́шчыла
Загадны лад
2-я ас. тру́шчы тру́шчыце
Дзеепрыслоўе
цяп. час тру́шчачы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)