тро́мканне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. тро́мканне
Р. тро́мкання
Д. тро́мканню
В. тро́мканне
Т. тро́мканнем
М. тро́мканні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тро́мканне ср., разг. тре́ньканье

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тро́мканне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. тромкаць, а таксама гукі гэтага дзеяння.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трэ́ньканне ср., разг., см. тро́мканне

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)