тро́йскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тро́йскі |
тро́йская |
тро́йскае |
тро́йскія |
| Р. |
тро́йскага |
тро́йскай
тро́йскае |
тро́йскага |
тро́йскіх |
| Д. |
тро́йскаму |
тро́йскай |
тро́йскаму |
тро́йскім |
| В. |
тро́йскі
тро́йскага |
тро́йскую |
тро́йскае |
тро́йскія |
| Т. |
тро́йскім |
тро́йскай
тро́йскаю |
тро́йскім |
тро́йскімі |
| М. |
тро́йскім |
тро́йскай |
тро́йскім |
тро́йскіх |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ГРАН,
1) адзінка масы, што выкарыстоўвалася ў аптэкарскай практыцы (гл. Аптэкарская вага). 1 гран = 62,2 мг. У сістэме англ. мер гран гандлёвы, аптэкарскі і тройскі (для ўзважвання каштоўных камянёў і металаў) роўны 64,8 мг.
2) (Перан.) мізэрна малая велічыня.
т. 5, с. 404
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)