Трая́нец

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Трая́нец
Р. Трая́нца
Д. Трая́нцу
В. Трая́нец
Т. Трая́нцам
М. Трая́нцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Trojan​1 [ˈtrəʊdʒən] n. трая́нец

♦

work like a Trojan руплі́ва працава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Trojanin

м. жыхар Троі; траянец

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)