траве́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. траве́я траве́і
Р. траве́і траве́й
Д. траве́і траве́ям
В. траве́ю траве́і
Т. траве́яй
траве́яю		 траве́ямі
М. траве́і траве́ях

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

траве́я

(фр. travée)

прасторавая ячэйка нефа ў раманскай і гатычнай архітэктуры.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)