тра́верз, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

Напрамак, перпендыкулярны курсу судна, самалёта.

|| прым. тра́верзны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тра́верз

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тра́верз тра́верзы
Р. тра́верза тра́верз
тра́верзаў
Д. тра́верзу тра́верзам
В. тра́верз тра́верзы
Т. тра́верзам тра́верзамі
М. тра́верзе тра́верзах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тра́верз м., мор., ав. тра́верз

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тра́верз мор., ав. тра́верз, -зу м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тра́верз, ‑у, м.

Спец. Напрамак, перпендыкулярны курсу судна, самалёта.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тра́верз

(фр. traverse, ад лац. transversus = папярочны)

напрамак, перпендыкулярны курсу судна, самалёта.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)