то́дэс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
то́дэс |
то́дэсы |
| Р. |
то́дэсу |
то́дэсаў |
| Д. |
то́дэсу |
то́дэсам |
| В. |
то́дэс |
то́дэсы |
| Т. |
то́дэсам |
то́дэсамі |
| М. |
то́дэсе |
то́дэсах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
то́дэс
(ад ням. Tod = смерць)
элемент у парным фігурным катанні на каньках, калі партнёрка апісвае вакол партнёра, які трымае яе за руку, круг на адным каньку пры становішчы цела амаль паралельна лёду.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)