тик-ти́к межд. цік-ці́к.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

цік-ці́к межд. тик-ти́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

цік

I (род. ці́ку) м., мед. тик

II (род. ці́ку) м., текст. тик

III (род. ці́ка) м., (о древесине и собир.) ці́ку бот. тик

IV межд. тик

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

цік-та́к межд. тик-та́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тик​IV межд. цік.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тик-та́к межд. цік-та́к.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тик​I мед. цік, род. ці́ку м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тик​III текст. цік, род. ці́ку м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тик​II бот. цік, род. ці́ка и (о древесине и собир.) ці́ку м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Тык-мык — пра невыразнае маўленне: тык‑мык — і ні слова ад яе не дабʼешся (навагр., Сл. ПЗБ). Гукапераймальны імітатыў, суадносны з укр. тик‑мик — пра разгубленасць, параўн. пык‑мык, пыкаць, мыкаць, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)