тары́ф

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тары́ф тары́фы
Р. тары́фу тары́фаў
Д. тары́фу тары́фам
В. тары́ф тары́фы
Т. тары́фам тары́фамі
М. тары́фе тары́фах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тары́ф, -у, мн. -ы, -аў, м.

Афіцыйна ўстаноўленая сума збораў, аплаты за што-н.

Мытны т.

Чыгуначны т.

|| прым. тары́фны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тары́ф, -фу м. тари́ф;

чыгу́начны т. — железнодоро́жный тари́ф;

тамо́жны т. — тамо́женный тари́ф;

~фы зарабо́тнай пла́ты — тари́фы за́работной пла́ты

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тары́ф, ‑у, м.

Афіцыйна ўстаноўленая сума збораў, аплаты за што‑н. Чыгуначны тарыф. Таможны тарыф. Тарыфы заработнай платы.

•••

Забаронныя тарыфы — тое, што і забаронныя пошліны (гл. пошліна).

[Фр. tarif.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тары́ф м. камерц. Taríf m -s, -e; Tarífsatz m -es, -sätze; Preis m -es, -; Gebühr f -, -en;

аге́нцкі тары́ф Vertrétertarif m;

гну́ткі тары́ф bewéglicher [flexíbler] Taríf;

забаро́нны тары́ф Spérrtarif m;

ільго́тны тары́ф Vórzugstarif m, Sóndertarif m;

мы́тны тары́ф Zóllgebühr f -, -en;

зго́дна з тары́фам taríflich, tarífgemäß;

апла́чваць зго́дна з тары́фам nach Taríf bezáhlen;

вызнача́ць тары́ф éinen Taríf féstsetzen [féstlegen] скасо́ўваць тары́ф éinen Taríf kündigen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

тары́ф

(фр. tarif, ад ар. ta’rif)

норма збораў, аплаты за што-н., напр. за перавоз пасажыраў, грузаў, паштовыя паслугі, карыстанне электраэнергіяй, газам і інш. (напр. чыгуначны т., таможны т.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Тары́ф ’устаноўленая сума збораў, аплаты’ (ТСБМ, Некр. і Байк.), тары́фа ’тс’ (Вруб.), ’спіс тавараў з расцэнкамі’ (Ласт.), ’аплата згодна лічыльніку (у таксі)’: у тарыфе ездзіць (гарад., Сл. ПЗБ), ст.-бел. тарыфъ ’цэннік’ (1711 г., КГС). Запазычана з рус. тари́ф ’тс’ або з польск. taryfa ’тс’, taryf ’тс’; апошнія выводзяць з іт. tariffa ’тс’ (Булыка, Лекс. запазыч., 84), сучасныя запазычанні праз рускую з франц. tarif ’тарыф’, якое з італ., ісп. і парт. tarifa ’тс’ < араб. ta‘rîf(a) ’абвяшчэнне (платы)’ < ‘árrafa ’ён абвясціў’. Выводзяць таксама з тапоніма Тарыфа — назва вострава ў Міжземным моры (Фасмер, 4, 24; ЕСУМ, 5, 522; Голуб-Ліер, 477).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

тары́ф

(фр. tarif, ад ар. ta’rif = вызначэнне)

норма збораў, аплаты за што-н., напр. за перавоз пасажыраў, грузаў, паштовыя паслугі, карыстанне электраэнергіяй, газам і інш. (напр. чыгуначны т., таможны т.).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

ДЫФЕРЭНЦЫ́РАВАНЫ ТАРЫ́Ф,

мытны тарыф, які дазваляе аддаваць перавагу пэўным таварам і ствараць ім ільготныя мытныя ўмовы або не прапускаць іх у залежнасці ад таго, у якой краіне яны выраблены.

т. 6, с. 299

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

не́та-тары́ф камерц. Néttotarif m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)