назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| сінга́міі | |
| сінга́міі | |
| сінга́мію | |
| сінга́міяй сінга́міяю |
|
| сінга́міі |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| сінга́міі | |
| сінга́міі | |
| сінга́мію | |
| сінга́міяй сінга́міяю |
|
| сінга́міі |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
(ад
з’яднанне мужчынскай і жаночай палавых клетак (гамет) з утварэннем зіготы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АПЛАДНЕ́ННЕ,
працэс зліцця мужчынскай і жаночай палавых клетак (гамет); аснова палавога размнажэння ў раслін, жывёл і чалавека. У выніку апладнення ўтвараецца зігота, якая дае пачатак новаму арганізму. Пры гэтым аднаўляецца дыплоідны набор храмасом, характэрны для саматычных клетак арганізма, і забяспечваецца перадача спадчынных прыкмет ад бацькоў да нашчадкаў.
Адрозніваюць апладненне вонкавае, калі палавыя клеткі зліваюцца па-за арганізмам, і ўнутранае, якое адбываецца ўнутры палавых органаў індывіда (перакрыжаванае апладненне і самаапладненне).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)