Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Verbum
анлайнавы слоўніксі́мвал
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| сі́мвал | ||
| сі́мвала | сі́мвалаў | |
| сі́мвалу | сі́мвалам | |
| сі́мвал | ||
| сі́мвалам | сі́мваламі | |
| сі́мвале | сі́мвалах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
секс-сі́мвал
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| секс-сі́мвал | секс- |
|
| секс-сі́мвала | секс-сі́мвалаў | |
| секс-сі́мвалу | секс-сі́мвалам | |
| секс-сі́мвала | секс-сі́мвалаў | |
| секс-сі́мвалам | секс-сі́мваламі | |
| секс-сі́мвале | секс-сі́мвалах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
субкульту́ра, -ы,
Сукупнасць разнастайных поглядаў, маральных установак, стэрэатыпаў паводзін, якія звычайна супрацьстаяць прызнаным грамадскім нормам і характэрныя для нефармальных маладзёжных аб’яднанняў або іншых сацыяльных груп.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
arbitrary
1. адво́льны; выпадко́вы
2. самаво́льны; дэспаты́чны
3. умо́ўны;
arbitrary signs/symbols умо́ўныя зна́кі/
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
эмпірыясімвалі́зм, ‑у,
Суб’ектыўна-ідэалістычны напрамак у рускай філасофіі 20 ст., які адмаўляе аб’ектыўнасць знешняга свету і сцвярджае, што ўяўленні і паняцці — не адлюстраванне рэальных рэчаў у свядомасці, а толькі
[Ад грэч. empeiría — вопыт і symbolon — умоўны знак, прыкмета.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сімво́ліка, ‑і,
1. Сімвалічнае значэнне, што прыдаецца чаму‑н.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сі́мвал, -а,
1. Тое, што служыць умоўным знакам якога
2. Прынятае ў навуцы ўмоўнае абазначэнне якой
Сімвал веры — кароткі выклад асноўных догматаў хрысціянскай рэлігіі.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ВІКТО́РЫЯ,
у старажытна-
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
А́ЛГЕБРА ЛО́ГІКІ,
раздзел матэматычнай логікі, які вывучае логікавыя аперацыі над выказваннямі. Заснавальнік —
Логікавыя аперацыі: кан’юнкцыя &, дыз’юнкцыя ⋁, адмаўленне ¬, імплікацыя ⇒, эквіваленцыя ⇔ — могуць быць зададзеныя з дапамогай праўдзівасных табліц. Замест ¬x часам пішуць . Ужываецца заданне функцый алгебры логікі і з дапамогай формул у мове, у якой ёсць пераменныя x, y, z... і
Кожная функцыя алгебры логікі можа быць рэалізаваная нейкай формулай мовы з логікавымі сімваламі &, ⋁, ¬. Асаблівую ролю ў алгебры логікі адыгрываюць дыз’юнктыўныя і кан’юнктыўныя нармальныя формы, якія маюць
Алгебра логікі мае шмат дадаткаў, асабліва ў тэорыі
Р.Т.Вальвачоў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)