сюі́та, -ы, ДМ сюі́це, мн. -ы, сюі́т, ж.

Музычны твор, які складаецца з некалькіх рознахарактарных п’ес, аб’яднаных адзінствам задумы.

|| прым. сюі́тны, -ая, -ае.

С. цыкл.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сюі́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сюі́та сюі́ты
Р. сюі́ты сюі́т
Д. сюі́це сюі́там
В. сюі́ту сюі́ты
Т. сюі́тай
сюі́таю		 сюі́тамі
М. сюі́це сюі́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сюі́та ж., муз. сюи́та

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сюі́та, ‑ы, ДМ сюіце, ж.

Музычны твор, які складаецца з некалькіх самастойных частак, аб’яднаных агульнай мастацкай задумай. Сюіта для скрыпкі і фартэп’яна. // Музычна-харэаграфічная кампазіцыя з некалькіх танцавальных нумароў, аб’яднаных адной тэмай. Балетная сюіта.

[Фр. suite.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Сюіта 7/306, 309, 380; 9/351, 498, 519; 10/157—158

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

сюіта

т. 15, с. 331

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

сюі́та ж. муз. Suite [´sўі:tə] f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сюі́та

(фр. suite)

1) музычны твор з некалькіх самастойных частак, аб’яднаных агульнай задумай;

2) музычна-харэаграфічная кампазіцыя з некалькіх танцаў, аб’яднаных адной тэмай.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

сюи́та муз. сюі́та, -ты ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

suita

ж. муз. сюіта

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)