Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сшы́так, -тка, мн. -ткі, -ткаў, м.
1. Сшытыя лісты чыстай паперы ў вокладцы.
Сшыткі ў клетку.
Агульны с.
2. Складзены, але не разрэзаны друкаваны аркуш у кнізе, брашуры і пад. (спец.).
|| прым.сшы́ткавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сшы́так, -тка м. тетра́дь ж.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сшы́так, ‑тка, м.
1. Сшытыя, у вокладцы, лісты чыстай паперы для пісьма, малявання. Вучнёўскія сшыткі. Агульны сшытак. □ Салдат даў хлопцу ў рукі тоўсты, з цвёрдай вокладкай сшытак.Навуменка.Аленка дастала сшытак са сваімі рысункамі.Колас.// Нясшытыя лісты пісчай паперы, складзеныя разам.
2. Складзены, але не разрэзаны друкаваны аркуш у кнізе, брашуры і пад.
3. Асобны выпуск перыядычнага выдання або друкаванага твора, які выходзіць па частках. Першы сшытак этымалагічнага слоўніка.// Невялікі зборнік нот.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сшы́такм. Heft n -(e)s, -e;
чарнавы́сшы́так Schmíerheft n; Kládde f -, -n (для якіх-н запісаў);
сшы́так для малява́ння Zéichenheft n;
но́тны сшы́так Nótenheft n;
сшы́так у кле́тку karíertes Heft;
сшы́так у ліне́йку lin(i)íertes Heft
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Сшы́так ’злучаныя лісты паперы ў вокладцы’ (ТСБМ, Некр. і Байк.), сшыто́к ’тс’ (Гарэц., Ласт.). Ад сшыць ’злучыць, аб’яднаць’, гл. шыць. Наватвор па ўзору польск.zeszyt, укр.зо́шит ’тс’.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
«ВІ́ЦЕБСКІ СШЫ́ТАК»,
гістарычны навук.-папулярны часопіс. Выходзіць з 1995 у Віцебску на бел. мове. Заснавальнікі: Віцебскі абл. краязн. музей, Віцебскае абл. краязн. аб’яднанне. Асвятляе пытанні гісторыі і культуры Віцебшчыны, публікуе малавядомыя факты, крыніцы матэрыяльнай і духоўнай культуры рэгіёна.