счэ́пшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. счэ́пшчыца счэ́пшчыцы
Р. счэ́пшчыцы счэ́пшчыц
Д. счэ́пшчыцы счэ́пшчыцам
В. счэ́пшчыцу счэ́пшчыц
Т. счэ́пшчыцай
счэ́пшчыцаю		 счэ́пшчыцамі
М. счэ́пшчыцы счэ́пшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

счэ́пшчыца ж. сце́пщица

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

счэ́пшчыца, ‑ы, ж.

Жан. да счэшпчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

счэ́пшчык, -а, мн. -і, -аў, м. (спец.).

Рабочы, які счэплівае вагоны.

|| ж. счэ́пшчыца, -ы, мн. -ы, -шчыц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сце́пщица счэ́пшчыца, -цы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)