Сці-сці ’падзыўныя для авечак’ (петрык., ДАБМ, камент., 896). Няясна, магчыма, ісці (гл.), параўн. сьці ’ісці’ (Стан.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

рэзо́ннасць, сці, ж.

Уласцівасць рэзоннага. Рэзоннасць заўвагі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пакла́дзістасць, сці, ж.

Уласцівасць пакладзістага. Пакладзістасць характару.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бугри́стость узго́рыстасць, -сці ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зимосто́йкость зімаўсто́йлівасць, -сці ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

автоно́мность аўтано́мнасць, -сці ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

глубокомы́сленность глыбакаду́мнасць, -сці ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гордели́вость ганарлі́васць, -сці ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бре́нность книжн., уст. тле́ннасць, -сці ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

невядо́масць ж. неизве́стность, безве́стность;

жыць у ~сці — жить в неизве́стности (безве́стности);

пакры́та це́мрай ~сці — покры́то мра́ком неизве́стности

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)