сухапу́тна
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| сухапу́тна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сухапу́тна-марскі́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сухапу́тна-марскі́ |
сухапу́тна-марска́я |
сухапу́тна-марско́е |
сухапу́тна-марскі́я |
| Р. |
сухапу́тна-марско́га |
сухапу́тна-марско́й
сухапу́тна-марско́е |
сухапу́тна-марско́га |
сухапу́тна-марскі́х |
| Д. |
сухапу́тна-марско́му |
сухапу́тна-марско́й |
сухапу́тна-марско́му |
сухапу́тна-марскі́м |
| В. |
сухапу́тна-марскі́ (неадуш.)
сухапу́тна-марско́га (адуш.) |
сухапу́тна-марску́ю |
сухапу́тна-марско́е |
сухапу́тна-марскі́я (неадуш.)
сухапу́тна-марскі́х (адуш.) |
| Т. |
сухапу́тна-марскі́м |
сухапу́тна-марско́й
сухапу́тна-марско́ю |
сухапу́тна-марскі́м |
сухапу́тна-марскі́мі |
| М. |
сухапу́тна-марскі́м |
сухапу́тна-марско́й |
сухапу́тна-марскі́м |
сухапу́тна-марскі́х |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сухопу́тно нареч. сухапу́тна;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Су́хам ’сушай, па сухому месцу, сухапутна’ (Нас., Бяльк.), сухамо́м, су́хама ’ўсухамятку’ (Мядзв.). Дэрываты ад *cýxa, су́хо наз. ’суша’ (ТС): су́хам з’яўляецца Тв. скл. гэтага назоўніка, сухамо́м мае падвойны канчатак ‑ам/‑ом; слова су́хама ўтворана па аналогіі прысл. на ‑ма тыпу бегма, паколькі яны ўтвараюцца толькі ад дзеясловаў.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)