су́ха

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
су́ха сушэ́й найсушэ́й

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

су́ха нареч., в знач. сказ. су́хо;

с. абысці́ся з го́сцем — су́хо обойти́сь с го́стем;

на ву́ліцы с. — на у́лице су́хо;

у мяне́ с. ў го́рле — у меня́ су́хо в го́рле

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

су́ха,

1. Прысл. да сухі (у 10, 11 і 12 знач.).

2. безас. у знач. вык. Пра адсутнасць вільгаці ў паветры. Устронцы каламі забілі Сімху і падпалілі яго хату. Было ўжо суха і горача. Ад гэтай хаты занялася другая, трэцяя — і пажар выкаціў амаль увесь гарадок. Лобан. // Пра адсутнасць вады, вільгаці дзе‑н. Пад густымі абамшэлымі лапамі елкі было суха, утульна. Лынькоў. Цяпер затое суха ў боце, Бо пад нагой зімовы лёд. Астрэйка.

3. безас. у знач. вык. Пра адчуванне сухасці (у роце, горле). [Завішнюк] пачуў, што голас у яго стаў сіпаты, пачуў яшчэ, што горка ў роце і суха — не павярнуць языком. Пташнікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

су́ха прысл.

1. вык безас. trcken;

на ву́ліцы су́ха es ist trcken; es rgnet nicht;

2. перан. trcken, kalt, hrzlos

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

су́ха Суша, сухое месца (Жытк., Стол.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

суха...

Першая састаўная частка складаных слоў са знач.:

1) сухі (у 1 знач.), які мае адносіны да сухасці (у 1 знач.), напр.: сухавей, сухалюбівы, сухаядзенне;

2) з сухім (у 3 знач.), у сухім выглядзе, напр.: сухапрасаваны, сухасалёны, сухафрукты;

3) з сухім (у 4 знач.), напр.: сухабокі, сухаверхі, сухарукі, сухастой.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

су́ха-суху́сенька

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
су́ха-суху́сенька - -

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

су́хаа́суха

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
су́хаа́суха - -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

су́хо нареч., безл., в знач. сказ., прям., перен. су́ха;

су́хо разгова́ривать с ке́м-л. су́ха размаўля́ць з кім-не́будзь;

у меня́ в го́рле су́хо у мяне́ ў го́рле су́ха;

су́хо-на́сухо су́хаа́суха;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

dryly

[ˈdraɪli]

adv.

су́ха

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)