суні́ца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. суні́ца суні́цы
Р. суні́цы суні́ц
Д. суні́цы суні́цам
В. суні́цу суні́цы
Т. суні́цай
суні́цаю		 суні́цамі
М. суні́цы суні́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

суні́ца ж. земляни́чка, земляни́чина

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Суніца Раман, гл. Зямкевіч Р. А.

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Суніца Рыгор 2/359; 3/106; 7/115; 10/120

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

земляни́чина суні́ца, -цы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

суні́цы, -ні́ц, адз. суні́ца, -ы, ж.

Шматгадовая ягадная расліна з белымі кветкамі, пахучымі чырвонымі ягадамі, а таксама ягады гэтай расліны.

Лясныя с.

|| прым. суні́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

суні́чка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.

Ласк. да суніца (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Érdbeere f -, -n суні́ца, суні́чына

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Лынькоў Р. Ц., гл. Суніца Р.

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

земляни́ка ж. (ягоды) суні́цы, -ні́ц, (ед.) суні́ца, -цы ж.; (растение) суні́чнік, -ку м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)