назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| сума́тары | ||
| сума́тара | сума́тараў | |
| сума́тару | сума́тарам | |
| сума́тары | ||
| сума́тарам | сума́тарамі | |
| сума́тары | сума́тарах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Матэматычны прыбор, які вызначае суму дзвюх зададзеных велічынь.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
(ад
адзін з элементаў электронна-вылічальнай машыны, які вызначае суму дзвюх зададзеных велічынь.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сумма́тор
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)