стэ́ньгавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стэ́ньгавы стэ́ньгавая стэ́ньгавае стэ́ньгавыя
Р. стэ́ньгавага стэ́ньгавай
стэ́ньгавае		 стэ́ньгавага стэ́ньгавых
Д. стэ́ньгаваму стэ́ньгавай стэ́ньгаваму стэ́ньгавым
В. стэ́ньгавы (неадуш.)
стэ́ньгавага (адуш.)		 стэ́ньгавую стэ́ньгавае стэ́ньгавыя (неадуш.)
стэ́ньгавых (адуш.)
Т. стэ́ньгавым стэ́ньгавай
стэ́ньгаваю		 стэ́ньгавым стэ́ньгавымі
М. стэ́ньгавым стэ́ньгавай стэ́ньгавым стэ́ньгавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

стэ́ньгавы мор. сте́ньговый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стэ́ньгавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да стэньгі. Стэньгавы брус.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сте́ньговый стэ́ньгавы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)