сты́мул, -у, мн. -ы, -аў, м.

Пабуджальная прычына, зацікаўленасць у ажыццяўленні чаго-н.

С. у працы.

Матэрыяльныя стымулы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сты́мул

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сты́мул сты́мулы
Р. сты́мулу сты́мулаў
Д. сты́мулу сты́мулам
В. сты́мул сты́мулы
Т. сты́мулам сты́муламі
М. сты́муле сты́мулах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сты́мул, -лу м. сти́мул; побуди́тель;

с. ро́сту — сти́мул (побуди́тель) ро́ста;

с. павышэ́ння прадукцы́йнасці пра́цы — сти́мул повыше́ния производи́тельности труда́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сты́мул, ‑у, м.

Пабуджальная прычына, якая падахвочвае на ажыццяўленне чаго‑н. Стымул росту. Стымул павышэння прадукцыйнасці працы. □ Паспяховае і справядлівае вырашэнне нацыянальнага пытання ў СССР на аснове прынцыпаў марксізма-ленінізма дало новы стымул вызваленчай барацьбе народаў каланіяльных і залежных краін. «Звязда». [Ліннік:] — Культурна-асветная работа ёсць найвялікшы стымул ва ўмацаванні працоўнай дысцыпліны. Савіцкі.

[Лац. stimulus.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Стымул 10/94

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

стымул,

псіхалагічны панятак.

т. 15, с. 228

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

стымул,

пабуджэнне, якое заахвочвае да дзейнасці.

т. 15, с. 228

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

сты́мул м. Stímulus m -, -li; Ánreiz m -es, -e (прымус, падахвочванне); Ánsporn m -(e), -e (імпульс);

матэрыя́льны сты́мул materi¦éller Anreiz

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сты́мул

(лац. stimulus = літар. востраканцовы кій, якім паганялі жывёл)

прычына, якая заахвочвае да работы, да дзейнасці.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

сты́мул

(лац. stimulus = літар. востраканцовы кій, якім паганялі жывёл)

прычына, якая заахвочвае да работы, да дзейнасці (напр. матэрыяльныя стымулы).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)