сту́жачніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сту́жачніца |
сту́жачніцы |
| Р. |
сту́жачніцы |
сту́жачніц |
| Д. |
сту́жачніцы |
сту́жачніцам |
| В. |
сту́жачніцу |
сту́жачніц |
| Т. |
сту́жачніцай
сту́жачніцаю |
сту́жачніцамі |
| М. |
сту́жачніцы |
сту́жачніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Стужачніца блакітная (матылёк) 7/80—81 (укл.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Стужачніца звычайная чырвоная (матылёк) 8/80—81 (укл.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
ле́нточница сту́жачніца, -цы ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)