страўля́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. страўля́ю страўля́ем
2-я ас. страўля́еш страўля́еце
3-я ас. страўля́е страўля́юць
Прошлы час
м. страўля́ў страўля́лі
ж. страўля́ла
н. страўля́ла
Загадны лад
2-я ас. страўля́й страўля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час страўля́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

страўля́ць I несов., см. стра́ўліваць I

страўля́ць II несов., см. стра́ўліваць II

страўля́ць III несов., см. стра́ўліваць III

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

страўля́ць ​1, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да стравіць ​1.

страўля́ць ​2, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да стравіць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

страўля́цца ​1, ‑яецца; незак.

Зал. да страўляць ​1.

страўля́цца ​2, ‑яецца; незак.

1. Незак. да стравіцца.

2. Зал. да страўляць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

страўле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. стравіць ​1 — страўляць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стра́вливать​I несов.

1. (натравливать друг на друга) зво́дзіць, нацко́ўваць;

2. (посев, корм) прост., с.-х. траві́ць, страўля́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стравля́ть​I несов., разг.

1. (натравлять друг на друга) зво́дзіць, нацко́ўваць;

2. (посев, корм) прост., с.-х. траві́ць, страўля́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

подтра́вливать

1. техн. падтраўля́ць, падтра́ўліваць;

2. (немного отравлять едкой примесью) разг. падтру́чваць;

3. (делать небольшую потраву) (тро́хі) страўля́ць, (тро́хі) стра́ўліваць, (тро́хі) спа́сваць;

4. (сердить, поддразнивать) прост. дражні́ць, паддра́жніваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)