страваво́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. страваво́дны страваво́дная страваво́днае страваво́дныя
Р. страваво́днага страваво́днай
страваво́днае
страваво́днага страваво́дных
Д. страваво́днаму страваво́днай страваво́днаму страваво́дным
В. страваво́дны (неадуш.)
страваво́днага (адуш.)
страваво́дную страваво́днае страваво́дныя (неадуш.)
страваво́дных (адуш.)
Т. страваво́дным страваво́днай
страваво́днаю
страваво́дным страваво́днымі
М. страваво́дным страваво́днай страваво́дным страваво́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

страваво́дны пищево́дный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

страваво́дны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да стрававода.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

страваво́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Частка стрававальнага тракта чалавека або жывёліны ў выглядзе трубкі, якая злучае поласць рота са страўнікам.

|| прым. страваво́дны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пищево́дный страваво́дны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)