Сто́лбцы́ г. Сто́ўбцы, -цаў.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
слупо́к, -пка́ м.
1. уменьш. сто́лбик;
2. сто́лбик;
с. тэрмо́метра — сто́лбик термо́метра;
с. рту́ці — сто́лбик рту́ти;
3. столбе́ц, коло́нка ж.;
газе́тныя ~пкі́ — газе́тные столбцы́ (коло́нки);
с. лі́чбаў — столбе́ц (коло́нка) цифр;
4. бот. сто́лбик
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ЗАБАЛО́ЦКІ (Мікалай Аляксеевіч) (7.5.1903, г. Казань, Расія — 14.10.1958),
рускі паэт. Скончыў Ленінградскі пед. ін-т імя Герцэна (1925). У 1936 беспадстаўна рэпрэсіраваны. Пакаранне адбываў на Д. Усходзе, у Алтайскім краі і Карагандзе. З 1946 у Маскве. Друкаваўся з 1928. Першая кн. вершаў «Слупкі» (1929). З. — лірык філас. складу. У яго паэзіі роздум пра адвечны кругаварот прыроды, перамогу чалавечага розуму і працы над стыхіяй, сцвярджэнне велічы чалавека (паэмы «Урачыстасць земляробства», 1933, «Звар’яцелы воўк», 1931, апубл. 1965, «Дрэвы», 1933, апубл. 1965, і інш.). Лірыцы характэрны аналітычнасць стылю, маляўнічасць і пластычнасць вобразаў (зб-кі «Вершы», 1948; 1957; 1959). Пераклаў «Слова пра паход Ігаравы», «Віцязь у тыгравай шкуры» Ш.Руставелі, творы груз., укр., італьян., венг. паэтаў. Для дзяцей апрацаваў раман Ф.Рабле «Гарганцюа і Пантагруэль». На бел. мову творы З. перакладалі С.Грахоўскі, Я.Міклашэўскі і інш.
Тв.:
Собр. соч. Т. 1—3. М., 1983—84;
Избр. соч. М., 1991;
Столбцы. СПб., 1993;
Бел. пер. — Чырвоныя і сінія. Мн., 1932;
[Вершы] // Далягляды. Мн., 1979;
[Вершы) // Братэрства. Мн., 1986.
Літ.:
Турков А.М. Николай Заболоцкий. М., 1981.
І.У.Саламевіч.
т. 6, с. 486
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)