Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сто́лак, ‑лка, м.
Абл. Зэдлік. [Чухрэвіч] устаў з доўгага столка і паставіў яго каля .. [Агаты].Чорны.— Мо аж з Мазыра? — падцягвае .. [дзед Іван] да грубкі столак і садзіцца, прыгладжваючы густыя, яшчэ не зусім пасівелыя валасы.Палтаран.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Сто́лак ‘зэдлік, услончык’ (ТСБМ, Нас., Байк. і Некр., Сцяшк.; петрык., Шатал.; Ян., Мат. Гом., Скарбы, Бяльк.; паст., ваўк., узд., беласт., Сл. ПЗБ), сто́лок ‘слон, табурэтка’ (ТС, Нар. словатв., ПСл.; стол., Нар. лекс.), сто́лок, сто́лка, сту́лка ‘зэдлік’ (Сл. Брэс.), сто́лкі ‘козлы’ (Сл. рэг. лекс.). З польск.stołek ‘табурэтка’. Польскае слова ўтворана ад stół, гл. Борысь, 579.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
two-ply[ˈtu:plaɪ]adj. двайны́; з двух пласто́ў, з дзвюх ні́так, з дзвюх сто́лак
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
РЫМА́РСТВА,
бел. традыц, рамяство па вырабе раменнай вупражы. Сыравіну для вупражы — сырамяць (сырыца, апрацаваная нядубленая скура буйн. раг. жывёлы) — рыхтавалі самі рымары. Прылады працы для Р.: ціскі (клешчы, столак) для заціску скуры пры шыцці шлей, прэс для ўціскання драўляных частак у скуру пры вырабе падсядзёлкаў, а таксама жал. абцугі, малаток, нож, шыла, іголкі, драўляныя клешчы для хамутоў і інш. Шылі вупраж дратвай ці вузкімі скуранымі паскамі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
вяро́ўка, -і, ДМ -ўцы, мн. -і, -ро́вак, ж.
Выраб з кручаных або вітых у некалькі столак доўгіх пасмаў пянькі ці іншых матэрыялаў, які ўжыв. для звязвання і іншых патрэб.
Увязаць воз вяроўкай.
◊
Вяроўка плачапа кім (разм.) — пра таго, хто заслугоўвае пакарання.
|| памянш.вяро́вачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.
|| прым.вяро́вачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
во́сем (род. васьмі́) во́семь;
у в. разо́ў — в во́семь раз, вво́сьмеро;
у в. сто́лак — вво́сьмеро
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вше́стеро(в шесть раз) у шэсць разо́ў; (в шесть частей) у шэсць сто́лак;
увели́чить вше́стеро павялі́чыць у шэсць разо́ў;
сложи́ть, согну́ть вше́стеро скла́сці, сагну́ць у шэсць сто́лак;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
КЛЯПЦЫ́,
паляўнічая прылада; самалоўная пастка ўдарнага дзеяння. Вядома са стараж. часоў (згадваецца ў «Маленні» Данііла Заточніка, 12 ст.). Складаліся з выдзеўбанага накшталт трубы бервяна пэўнай даўжыні, некалькіх столак вяроўкі або шнура (выконвалі ролю спружыны), дзвюх закрутак, механізма прынаджвання і драўлянага рычага з вострымі штырамі або нацягнутай на раму сеткай. Пры нязначным дакрананні да нацягнутай над прынадай сімкі рычаг зрываўся са спускавога механізма і забіваў або лавіў звера. К. здабывалі аленяў, коз, рысей, лісоў, зайцоў, птушак. У пач. 19 ст. выйшлі з ужытку.
