стаматы́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. стаматы́т
Р. стаматы́ту
Д. стаматы́ту
В. стаматы́т
Т. стаматы́там
М. стаматы́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

стаматы́т, -ту м., мед. стомати́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стаматы́т, ‑у, М ‑тыце, м.

Запаленне слізістай абалонкі поласці рота.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Стаматыт 4/602; 10/39

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

стаматыт

т. 15, с. 142

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

стаматы́т м. мед. Stomatítis f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

стаматы́т

(ад гр. stoma, -atos = рот)

запаленне слізістай абалонкі поласці рота.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

стомати́т мед. стаматы́т, -ту м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

stomatitis [ˌstəʊməˈtaɪtɪs] n. med. стаматы́т

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Ротавай поласці запаленне, гл. Стаматыт

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)