ста́за

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. ста́за
Р. ста́зы
Д. ста́зе
В. ста́зу
Т. ста́зай
ста́заю
М. ста́зе

Крыніцы: nazounik2008, nazounik2013, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ста́за биол. ста́за, -зы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ста́за

(гр. stasis = стан)

група асобін у «грамадскіх» насякомых, якая выконвае пэўную функцыю (напр. с. «рабочых», с. «салдат»).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)