спіртны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спіртны́ спіртна́я спіртно́е спіртны́я
Р. спіртно́га спіртно́й
спіртно́е		 спіртно́га спіртны́х
Д. спіртно́му спіртно́й спіртно́му спіртны́м
В. спіртны́ (неадуш.)
спіртно́га (адуш.)		 спіртну́ю спіртно́е спіртны́я (неадуш.)
спіртны́х (адуш.)
Т. спіртны́м спіртно́й
спіртно́ю		 спіртны́м спіртны́мі
М. спіртны́м спіртно́й спіртны́м спіртны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спіртны́ спиртно́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спіртны́, ‑ая, ‑ое.

1. Які мае адносіны да спірту. Ад конніка .. патыхала моцным спіртным перагарам. Лынькоў. // Які змяшчае ў сабе спірт, робіцца са спіртам; алкагольны. Спіртныя напіткі.

2. у знач. наз. спіртно́е, ‑ога, н. Разм. Гарэлка, а таксама іншыя алкагольныя напіткі. Змітрок паглядзеў на багаты касцюм Ігара, па сіні ад частага ўжывання спіртнога твар і адказаў: — Здорава, відаць, жывеш! Ваданосаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спіртны́ spirituós;

спіртны́я напо́і géistige [alkohólische] Getränke, Spirituósen pl

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

спірт, -у, М -рце, мн. спірты́, -о́ў, м.

1. адз. Гаручая, з высокім працэнтам алкаголю вадкасць, якая атрымліваецца перагонкай некаторых прадуктаў, што змяшчаюць у сабе цукар і крухмал.

Вінны с.

2. Арганічнае злучэнне, вуглевадарод, у якім атам вадароду замешчаны водным астаткам (спец.).

Метылавы с.

Драўняны с.

|| прым. спіртавы́, -а́я, -о́е і спіртны́, -а́я, -о́е (да 1 знач.).

Спіртавыя лакі.

Спіртавое браджэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

спиртно́й спіртны́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ром, -у, м.

Моцны спіртны напітак з соку цукровага трыснягу.

|| прым. ро́мавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лікёр, -у, м.

Салодкі спіртны напітак з фруктовых і ягадных сокаў; настой траў.

|| прым. лікёрны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

spirituous [ˈspɪrɪtʃuəs] adj. спіртны́, алкаго́льны, спіртавы́; дыстылява́ны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

АБСЕ́НТ (франц. absinthe) спіртны напітак; горкая настойка, якая рыхтуецца з вытрыманага 1 сут спіртавога настою травы палыну.

т. 1, с. 43

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)