спіртно́е

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. спіртно́е
Р. спіртно́га
Д. спіртно́му
В. спіртно́е
Т. спіртны́м
М. спіртны́м

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спіртно́е сущ., разг. спиртно́е

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спіртно́е н. разм. Spirituósen pl, géistige Getränke pl

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

спіртны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спіртны́ спіртна́я спіртно́е спіртны́я
Р. спіртно́га спіртно́й
спіртно́е		 спіртно́га спіртны́х
Д. спіртно́му спіртно́й спіртно́му спіртны́м
В. спіртны́ (неадуш.)
спіртно́га (адуш.)		 спіртну́ю спіртно́е спіртны́я (неадуш.)
спіртны́х (адуш.)
Т. спіртны́м спіртно́й
спіртно́ю		 спіртны́м спіртны́мі
М. спіртны́м спіртно́й спіртны́м спіртны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спиртно́е в знач. сущ. спіртно́е, -но́га ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папіва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.

1. што. Піць патроху.

Сядзяць, каву папіваюць.

2. Пакрыху, але не часта піць спіртное, п’янстваваць (разм.).

Пачаў п.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выпіва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.

1. што. Піць (у якой-н. колькасці).

Нашча выпівае паўшклянкі мінеральнай вады.

2. Часта ўжываць спіртное (разм.).

Муж пачаў в.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зарачы́ся, -раку́ся, -рачэ́шся, -рачэ́цца; -рачо́мся, -рачаце́ся, -раку́цца; -ро́кся, -ракла́ся, -ло́ся; зак.

Даць зарок не рабіць чаго-н.

З. ўжываць спіртное.

|| незак. зарака́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дзё́рнуць

‘тузануць, таргануць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення; хапіць, кульнуць што-небудзь і без прамога дапаўнення (пра спіртное)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дзё́рну дзё́рнем
2-я ас. дзё́рнеш дзё́рнеце
3-я ас. дзё́рне дзё́рнуць
Прошлы час
м. дзё́рнуў дзё́рнулі
ж. дзё́рнула
н. дзё́рнула
Загадны лад
2-я ас. дзё́рні дзё́рніце
Дзеепрыслоўе
прош. час дзё́рнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ча́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак, ж.

1. Невялікая шкляначка, часта на ножцы, прызначаная для піцця спіртных напіткаў.

2. Спіртное; выпіўка (разм.).

Ён ніколі не адказваўся ад чаркі.

|| памянш. ча́рачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

|| прым. ча́рачны, -ая, -ае (да 1 знач.).

◊

Глядзець у чарку (разм., іран.) — любіць выпіць.

Заглядаць у чарку (разм., іран.) — выпіваць.

Пад чаркай (разм.) — п’янаваты.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)