спіка́та

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
спіка́та - -

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спіка́та

(іт. spiccato)

асобны кідок смычка на кожную ноту пры ігры на смычковых інструментах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)