спрацо́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спрацо́ўваюся спрацо́ўваемся
2-я ас. спрацо́ўваешся спрацо́ўваецеся
3-я ас. спрацо́ўваецца спрацо́ўваюцца
Прошлы час
м. спрацо́ўваўся спрацо́ўваліся
ж. спрацо́ўвалася
н. спрацо́ўвалася
Загадны лад
2-я ас. спрацо́ўвайся спрацо́ўвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час спрацо́ўваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спрацо́ўвацца I несов. (достигать слаженности, согласованности в работе) сраба́тываться

спрацо́ўвацца II несов.

1. (изнашиваться, стираться от работы) сраба́тываться;

2. (измучиваться от продолжительной трудной работы) изнемога́ть; изнуря́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спрацо́ўвацца ​1, ‑аецца.

Незак. да спрацавацца ​1.

спрацо́ўвацца ​2, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да спрацавацца ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сраба́тываться​II несов. (достигать слаженности в работе) спрацо́ўвацца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сраба́тываться​I несов. (изнашиваться, стираться от работы) спрацо́ўвацца, зно́швацца, сціра́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)