справа́дзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; -джаны; зак., каго-што (разм.).

Адправіць, выправадзіць куды-н., маючы жаданне пазбавіцца ад каго-н.

С. няпрошанага госця.

|| незак. справа́джваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. справа́джванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

справа́дзіць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. справа́джу справа́дзім
2-я ас. справа́дзіш справа́дзіце
3-я ас. справа́дзіць справа́дзяць
Прошлы час
м. справа́дзіў справа́дзілі
ж. справа́дзіла
н. справа́дзіла
Загадны лад
2-я ас. справа́дзь справа́дзьце
Дзеепрыслоўе
прош. час справа́дзіўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

справа́дзіць сов., разг. спрова́дить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

справа́дзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; зак., каго-што.

Разм. Імкнучыся пазбавіцца ад каго‑н., адправіць куды‑н., выправадзіць. Каб не мучыць доўга брата ў кутку пад палацямі, Параска стараецца хутчэй справадзіць сябровак з хаты або сама бяжыць з імі на двор. Якімовіч. // Збыць што‑н.; пазбавіцца ад чаго‑н. І вось, зашыўшыся на печы, Ён [Алесь] разважае недарэчы: Як тут зрабіць і што парадзіць? Куды б «закон» яму справадзіць? Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спрова́дить сов., разг. справа́дзіць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

справа́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да справадзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

справа́джаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад справадзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

справа́джванне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. справаджваць — справадзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)