спашука́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спашука́нне |
спашука́нні |
| Р. |
спашука́ння |
спашука́нняў |
| Д. |
спашука́нню |
спашука́нням |
| В. |
спашука́нне |
спашука́нні |
| Т. |
спашука́ннем |
спашука́ннямі |
| М. |
спашука́нні |
спашука́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спашука́нне н., саіска́нне н., спабо́рніцтва (ко́нкурс) на атрыма́нне Bewérbung f -;
на спашука́нне [атрыма́нне, саіска́нне] вучо́най ступе́ні до́ктара наву́к Bewérbung zur Erlángung der Dóktorwürde
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)