спатыкне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. спатыкне́нне
Р. спатыкне́ння
Д. спатыкне́нню
В. спатыкне́нне
Т. спатыкне́ннем
М. спатыкне́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спатыкне́нне: ка́мень спатыкне́ння ка́мень преткнове́ния

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

trip​1 [trɪp] n.

1. пае́здка, экску́рсія, пахо́д, каро́ткае падаро́жжа; рэйс;

a business trip камандзіро́ўка;

go on/make/take a trip адпраўля́цца ў падаро́жжа

2. спатыкне́нне, спо́тык;

make a trip спатыкну́цца

3. sport падно́жка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)