спаску́дзіць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спаску́джу спаску́дзім
2-я ас. спаску́дзіш спаску́дзіце
3-я ас. спаску́дзіць спаску́дзяць
Прошлы час
м. спаску́дзіў спаску́дзілі
ж. спаску́дзіла
н. спаску́дзіла
Загадны лад
2-я ас. спаску́дзь спаску́дзьце
Дзеепрыслоўе
прош. час спаску́дзіўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спаску́дзіць сов., разг. изга́дить, испа́костить, испога́нить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спаску́дзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; зак., што.

Разм.

1. Зрабіць брудным, запэцкаць. Спаскудзіць падлогу.

2. Сапсаваць; зрабіць дрэнным. [Бабка:] — Дай .. [Насі] на коўзанку тыя валёнкі, дык так спаскудзіць іх, што і не пазнаеш. Каліна. / у перан. ужыв. [Ганя:] — [Намыснік] мне ўсё жыццё спаскудзіў. Грамовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спаску́дзіць разм.

1. (запэцкаць) verúnreinigen vt, beschmútzen vt, schmútzig máchen; beflécken vt (плямамі);

2. (сапсаваць) verdérben* vt; verschándeln vt (скалечыць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

спаску́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да спаскудзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

испоха́бить сов., прост. спаску́дзіць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спаску́джаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад спаскудзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спаску́джванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. спаскуджваць — спаскудзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

испога́нить сов., прост. спага́ніць, спаску́дзіць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

изга́дить сов., разг. зга́дзіць, спаску́дзіць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)