назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| спарафі́лы | ||
| спарафі́ла | спарафі́лаў | |
| спарафі́лу | спарафі́лам | |
| спарафі́лы | ||
| спарафі́лам | спарафі́ламі | |
| спарафі́ле | спарафі́лах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Відазменены ліст споравых раслін, на якім развіваюцца споры.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
(ад спора + -філ)
відазменены ліст споравых раслін, на якім развіваюцца спарангіі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
спорофи́лл
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
спаралі́сцік, ‑а,
Тое, што і
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мікраспарафі́л
(ад мікра- +
відазменены ліст вышэйшых раслін, на якім развіваюцца мікраспарангіі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мегаспарафі́л
(ад мега- +
відазменены ліст вышэйшых разнаспоравых раслін, на якім развіваюцца мегаспарангіі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)