спаражня́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спаражня́юся |
спаражня́емся |
| 2-я ас. |
спаражня́ешся |
спаражня́ецеся |
| 3-я ас. |
спаражня́ецца |
спаражня́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
спаражня́ўся |
спаражня́ліся |
| ж. |
спаражня́лася |
| н. |
спаражня́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спаражня́йся |
спаражня́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спаражня́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спаражня́цца несов.
1. опорожня́ться, освобожда́ться;
2. испражня́ться;
3. страд. опорожня́ться, освобожда́ться; см. спаражня́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
спаражня́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; незак.
1. Незак. да спаражніцца.
2. Зал. да спаражняць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спаражні́цца, -ражню́ся, -ро́жнішся, -ро́жніцца; зак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Стаць парожнім, пустым.
Пасуда спаражнілася.
2. Выдаліць з арганізма рэшткі ператраўленай ежы (разм.).
3. Пазбавіцца ад цяжарнасці шляхам выдалення плода (разм.).
|| незак. спаражня́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
defecate [ˈdefəkeɪt,ˈdi:fəkeɪt] v. fml спаражня́цца
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
испражня́ться несов. выпаражня́цца, спаражня́цца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
опора́жниваться возвр., страд. апаражня́цца, спаражня́цца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
опорожня́ться возвр., страд. апаражня́цца, спаражня́цца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
wypróżniać się
незак. апаражняцца, спаражняцца
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
defecate
[ˈdefəkeɪt]
v.
1) спаражня́цца (ад ка́лу)
2) ачышча́ць (-ца)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)