спажы́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. спажы́ўнасць
Р. спажы́ўнасці
Д. спажы́ўнасці
В. спажы́ўнасць
Т. спажы́ўнасцю
М. спажы́ўнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спажы́ўнасць ж., см. пажы́ўнасць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спажы́ўнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць спажыўнага (у 1, 2 знач.); пажыўнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спажы́ўны, -ая, -ае.

1. Прызначаны для яды, спажывання.

Спажыўныя расліны.

2. Тое, што і пажыўны.

|| наз. спажы́ўнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)