спадру́чны, -ая, -ае.

1. Зручны.

Спадручнае месца для адпачынку.

2. у знач. наз. спадру́чны, -ага, мн. -ыя, -ых, м. Памагаты.

Пайшоў у спадручныя да сталяра.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

спадру́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спадру́чны спадру́чная спадру́чнае спадру́чныя
Р. спадру́чнага спадру́чнай
спадру́чнае		 спадру́чнага спадру́чных
Д. спадру́чнаму спадру́чнай спадру́чнаму спадру́чным
В. спадру́чны (неадуш.)
спадру́чнага (адуш.)		 спадру́чную спадру́чнае спадру́чныя (неадуш.)
спадру́чных (адуш.)
Т. спадру́чным спадру́чнай
спадру́чнаю		 спадру́чным спадру́чнымі
М. спадру́чным спадру́чнай спадру́чным спадру́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спадру́чны удо́бный, сподру́чный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спадру́чны, ‑ая, ‑ае.

1. Такі, які падыходзіць; зручны. З трывогай убачыў [Даніла], што хоць і сапраўдны тут лес, але дроў спадручных няма. Кулакоўскі. Ён [Сымон] са скрыпкай неразлучны, Не спускае яе з рук, А ў час вольны і спадручны Граў і цешыўся хлапчук. Колас.

2. у знач. наз. спадру́чны, ‑ага, м. Памагаты. Ні .. [гардэробшчык], ні яго спадручны ў такой жа форме,.. ніхто не звярнуў на нас увагі. Шыловіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спадру́чны

1. pássend, geéignet; entspréchend (адпаведны);

2. у знач. наз. м. (памагаты) Hélfer m -s, -, Gehílfe m -n, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

подру́чный

1. прил. падру́чны, спадру́чны;

2. сущ. падру́чны, -нага м., спадру́чны, -нага м.; (помощник) памо́чнік, -ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

hándgerecht a зру́чны, спадру́чны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hándlich a спадру́чны, зру́чны; партатыўны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

подру́чник

1. ист. васа́л, -ла м.;

2. (выполняющий подсобную работу) падру́чны, -нага м., спадру́чны, -нага м.; (помогающий) памага́ты, -тага м.; (помощник) памо́чнік, -ка м.;

3. (в токарном станке) техн. падру́чнік, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)