спагада́нне, -я, н.

Тое, што і спагада.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

спагада́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. спагада́нне
Р. спагада́ння
Д. спагада́нню
В. спагада́нне
Т. спагада́ннем
М. спагада́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спагада́нне ср. сочу́вствие, сострада́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спагада́нне, ‑я, н.

Тое, што і спагада. Пан не мае спагадання, Што трэба жыць з сям’ёй на свеце, Што ты, як рыба тая ў сеці, Не маеш волі, ні разгону. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сочу́вствие ср. спачува́нне, -ння ср.; (сострадание) спага́да, -ды ж., спагада́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)