соедине́ние

1. (действие) злучэ́нне, -ння ср.; спалучэ́нне, -ння ср.; см. соединя́ть;

2. в др. знач. злучэ́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

соединение

Том: 32, старонка: 53.

img/32/32-053_0307_Соединение.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

злучэ́нне ср.

1. в разн. знач. соедине́ние; сра́щивание;

з. канцо́ў про́вада —, соедине́ние (сра́щивание) концо́в про́вода;

з. сіл — соедине́ние сил;

з. даро́г — соедине́ние доро́г;

та́нкавае вайско́вае з. — та́нковое вое́нное соедине́ние;

хімі́чнае з. — хими́ческое соедине́ние;

2. грам. сочине́ние;

з. і падпара́дкаванне ска́заў — сочине́ние и подчине́ние предложе́ний

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ацыклі́чны хим. ацикли́ческий;

~нае злучэ́нне — ацикли́ческое соедине́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спалучэ́нне ср.

1. сочета́ние, соедине́ние;

2. сопряже́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раз’ядна́цца сов.

1. (потерять связь, соединение) разъедини́ться;

2. (перестать общаться) разобщи́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

по́месь ж.

1. (гибрид) по́месь;

2. перен. (соединение чего-л. разнородного) по́месь, смесь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

цыклі́чны в разн. знач. цикли́чный, цикли́ческий;

~нае злучэ́нне — хим. цикли́ческое соедине́ние;

ц. гра́фік — цикли́чный гра́фик

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хими́ческий в разн. знач. хімі́чны;

хими́ческий ана́лиз хімі́чны ана́ліз;

хими́ческое соедине́ние хімі́чнае злучэ́нне;

хими́ческая промы́шленность хімі́чная прамысло́васць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ЛА́ПА (Іван Іванавіч) (1869—23.12.1944),

расійскі гісторык. Акад. Пецярбургскай АН (1912). Скончыў Пецярбургскі ун-т (1892). Праф. Юр’еўскага (Тартускага; 1905—19), Каўнаскага (1933—40), Віленскага (1941) ун-таў. У 1921—33 жыў у Празе. Даследаваў пераважна гісторыю ВКЛ 16 ст. Выдаў «Полацкую рэвізію 1552 г.» (1905), 2 тамы Метрыкі ВКЛ, або «Літоўскай метрыкі» («Русская историческая библиотека», т. 27, 1910; т. 30, 1914). Яго працы напісаны ў тыповым для прадстаўніка дзярж. школы гіст.-юрыд. духу, каштоўныя багатым фактычным матэрыялам.

Тв.:

Великое княжество Литовское за время от заключения Люблинской унии до смерти Стефана Батория (1569—1586): Опыт исслед. полит. и обществ. строя. Т. 1. СПб., 1901;

Литовский статут в Московском переводе-редакции. Юрьев, 1916;

Западная Россия и ее соединение с Польшей в их историческом прошлом: Ист. очерки. Прага, 1924;

Идея единства русского народа в Юго-Западной Руси в эпоху присоединения Малороссии к Московскому государству. Прага, 1929;

Литовский статут 1588 г. Т. 1—2. Каунас, 1934—38.

М.​Ф.​Спірыдонаў.

т. 9, с. 130

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)