соблазни́тель спаку́снік, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

соблазнитель

Том: 32, старонка: 22.

img/32/32-022_0128_Соблазнитель.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

спаку́снік м.

1. соблазни́тель; искуси́тель;

2. (тот, кто совращает) соблазни́тель, обольсти́тель, соврати́тель

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

соврати́тель звадыя́ш, -ша м.; (соблазнитель) спаку́снік, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

преле́стник уст. (соблазнитель) спаку́снік, -ка м.; (очарователь) чараўні́к, -ка́ м.; (красавец) прыгажу́н, -на́ м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)