снягі́ р а́ , мн. ы́ , снегіро́ ў, м.
Невялікая пеўчая птушка атрада вераб’інападобных з чырвонай афарбоўкай пер’я на грудзях (у самцоў); гіль.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
снягі́ р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
адз. мн.
Н. снягі́ р снегіры́
Р. снегіра́
снегіро́ ў
Д. снегіру́
снегіра́ м
В. снегіра́
снегіро́ ў
Т. снегіро́ м
снегіра́ мі
М. снегіры́
снегіра́ х
Крыніцы:
krapivabr2012 ,
nazounik2008 ,
piskunou2012 ,
sbm2012 ,
tsblm1996 ,
tsbm1984 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
снягі́ р род. а́ ) м. зоол. и́ рь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
снягі́ р снегіра, м.
Невялікая лясная пеўчая птушка сямейства ўюрковых з чырвонай афарбоўкай пер’я на грудзях (у самцоў); гіль. Узімку сюды прыляталі чырванагрудыя снегіры, якія любяць ласавацца рабінавымі ягадамі. Рунец .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Снягір укл. ); 9/625, гл. Гіль
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
снягі́ р м. разм. заал. í mpel m ó mpfaff m і -en, -en
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Снягі́ р ТСБМ , Сцяшк. ), снягу́ р , снягу́ рка , снягу́ рчык ‘тс’ (Жыв. св. ), снегу́ р ‘тс’ (лях. , Сл. ПЗБ , Нар. лекс. ), снегі́ рчык , снігі́ р , сныгі́ р , сногі́ р ‘тс’ (ТС ), снігі́ р ‘птушка Pyrrhula vulgaris Briss.’ (Пятк. 2 ), сняжо́ к ‘тс’ (Сцяшк. Сл. ), сняжу́ рка ‘птушка падарожнік, Piectrophanes nivalis’ (Ласт. ). Укр. сніга́ р , снігу́ р , сниги́ р , рус. снеги́ рь , сниги́ рь ‘гіль’; з іншымі суфіксамі: польск. śniegula ‘птушка падарожнік зімні’, чэш. sněhule , в.-луж. sněhula , н.-луж. sněgula ‘снягір ’, славац. snehuliak . Да *sněgъ ‘снег’ з суф. ‑urъ , ‑yrъ , ‑ulъ ; гл. Шустар-Шэўц , 1328. Рускія формы з ‑и‑ у корані тлумачацца асіміляцыяй галосных: *снѣгырь > снигырь . Гл. Міклашыч , 312; Фасмер , 3, 698. Сюды ж таксама снягу́ рка ‘сінічка’ (Янк. 1). Назвы звязаны са з’яўленнем птушак на фоне выпаўшага снегу.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
bullfinch [ˈbʊlfɪntʃ] п. zool. снягі́ р сапра́ ўдны
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)