сля́коть ж.

1. сло́та, -ты ж., слата́, -ты́ ж., хлюпо́та, -ты ж., хлю́па, -пы ж., хале́па, -пы ж.;

2. перен. кісля́к, -ляка́ м., хлю́пік, -ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

плюхо́та ж., разг. сля́коть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сло́та ж., разг. сля́коть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хлюпо́та ж., разг. сля́коть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ха́лепа ж., обл. сля́коть; снег с дождём

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Сля́каць ‘слота, мокрае надвор’е’ (ЛА, 2), сля́коць ‘тс’ (ТС). Параўн. укр. дыял. сля́ка, сля́коть, слякота́ ‘тс’, рус. сля́коть ‘тс’, ст.-польск. śląkwa, słęka, польск. sląka ‘дажджлівае надвор’е, снег з дажджом’, серб.-харв. сле̏ка ‘марскі прыліў’. Прасл. *slęk‑/*słǫk‑, адсюль польск. дыял. ślęknąć ‘прамокнуць, вымакнуць’, відаць, гукапераймальнага паходжання, параўн. літ. šlė̃kti ‘пырскаць’, šlakas ‘кропля’ (Фасмер, 3, 682; ЕСУМ, 5, 314; Астроўскі, ABSI, 27, 127).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

золь I ж. сы́рость, сля́коть

золь II (род. зо́ля) м., спец. золь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пля́га ж., разг.

1. (о погоде) сля́коть;

2. обл., прост. стихи́йное бе́дствие

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

*Слакі́та, слокі́та ‘непагадзь, слота’ (івац., Нар. сл.). Відавочна, аднакарэннае з рус. сля́коть, асабліва параўн. рус. дыял. сляки́ша ‘слота’, ‑о‑, магчыма, пад уплывам слота (гл.). Мае паралелі ў серб.-харв. сле̏ка ‘марскі праліў’, польск. śląkwa ‘дажджлівае надвор’е, снег уперамешку з дажджом’, śląknąć ‘прамакаць’; слав. словы параўноўваюць з літ. sliñkti, slenkù ‘паўзці, выгінацца’, slankė ‘сыпучы пясок’, slinké, ‑éju ‘спаўзаць’ (гл. Фасмер, 3, 682).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

мо́крядь прост.

1. (дождливая погода) макрэ́ча, -чы ж.; (слякоть) сло́та, -ты ж., слата́, -ты́ ж.; (сырость) макрата́, -ты́ ж., вільго́тнасць, -ці ж.;

2. (о чём-л. мокром, влажном) макрэ́ча, -чы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)